زبان های برنامه نویسی سطح بالا و سطح پایین

تاریخ انتشار پست : 25 اردیبهشت 1400
دسته بندی : برنامه نویسی وب
مدت زمان مطالعه : دقیقه

زبان های برنامه نویسی شامل دو دسته ی زبان های سطح بالا و زبان های سطح پایین  می شوند. از هر زبان برنامه نویسی  برای یک هدف مشخص و خاص استفاده می شود.یک برنامه نویس برای یادگیری و درک بهتر هر زبان برنامه نویسی باید با نوع زبان ( اینکه زبان برنامه نویسی مد نظر سطح بالا است یا سطح پایین ) آشنایی داشته باشد. برای تبدیل زیان سطح بالا به زبان سطح پایین از کامپایلرها یا مفسر ها استفاده می شود.

زبان های برنامه نویسی سطح بالا

این دسته از زبان ها دارای دستوراتی بسیار نزدیک به زبان انسان است و اصطلاحا کاربرپسند تر از زبان های سطح پایین هستند.برنامه هایی که با این زبان نوشته می شوند وابسته به سخت افزار سیستم برنامه نویس نبوده و می توان برنامه نوشته شده را روی سیستم دیگری با سخت افزار متفاوت نیز اجرا کرد.به همین علت به زبان های سطح بالا اصطلاحا قابل حمل می گویند.

دستورات زبان سطح بالا به زبان انسان بسیار نزدیک بوده و ترکیبی از زبان انسانی و علائم ریاضی است به همین دلیل رفع باگ و خطا یابی در این زبان ها برای برنامه نویس بسیار آسان خواهد بود.همچنین به دلیل اینکه زبان مشترک همه ی زبان های سطح بالا انگلیسی است و همه ی برنامه نویسان نیز طبق قائده ی خاصی کد نویسی می کنند ، امکان ادیت ، توسعه و یا حتی کم کردن یا قطع کردن کد ها در این دسته از زبان ها  توسط برنامه نویسان دیگر نیز امکان پذیر است.

زبان هایی مثل  JavaScript , Php , Python و .... از جمله زبان های سطح بالا هستند که کد ها و دستورات آنها به راحتی برای انسان قابل فهم است.

این تصویر نمونه ای از یک تابع ساده  به زبان جاوااسکریپت است که دو متغیر a و b را گرفته و مجموع آن دو را به عنوان خروجی نمایش می دهد.

زبان های برنامه نویسی سطح پایین

در مقابل زبان های برنامه نویسی سطح بالا ،زبان های برنامه نویسی سطح پایین هستند که کار با آنها به مراتب سخت تر از زبان های سطح بالاست.

زبان های سطح پایین به دلیل نزدیک بودن به زبان ماشین کد نویسی دشوارتر و زمان بری دارند.همچنین ادیت،توسعه و بروزرسانی آنها دشوارتر است. زبان های سطح پایین وابسته به سخت افزار سیستم هستند در نتیجه یک برنامه که با زبان سطح پایین نوشته شده باشد دریک سیستم با سخت افزار خاص ، قابل انتقال به سیستم دیگری که سخت افزار متفاوت دارد نخواهد بود و اصطلاحا قابل حمل نیست.

رایج ترین زبان سطح پایین،زبان کد ماشین ( Machine Code ) است. این زبان تنها توسط کامپیوتر قابل فهم است و برای کاربر برنامه نویس قابل درک نمی باشد.زبانی که برای کامپیوتر ها قابل درک است،زبان باینری ( Binary ) یا دو دویی است.زبان دودویی شامل زنجیره ایی از 0 و1  های متوالی است.بنابراین نوشتن چنین کدی برای برنامه نویس بسیار دشوار است و نیاز به دقت بالایی دارد.

هماهنگی بین زبان کد ماشین و زبان کامپیوتر باعث می شود که برنامه نوشته شده نیازی به ترجمه و تفسیر نداشته باشد که این امر باعث افزایش سرعت برنامه و همچنین کاهش حافظه مصرفی سیستم می شود.

تفاوت های  کلی زبان های سطح بالا و سطح پایین :

1 - سرعت در زبان های سطح پایین ، بالاتر از زبان های سطح بالاست.

2 - مصرف حافظه در زبان های سطح پایین کمتر از زبان سطح بالاست.

3 - زبان های سطح بالا قابل حمل هستند.

4 - زبان های سطح بالا به زبان انسان نزدیک تر ،در نتیجه کاربرپسند تر از زبان های سطح پایین هستند.

5 - درصد خطای بالاتر در زبان های سطح پایین نسبت به زبان سطح بالا

6 - رفع خطا و رفع باگ  آسان تر  در زبان های سطح بالا نسبت به زبان های سطح پایین.

7 - برای کار با زبان سطح پایین، برنامه نویس نیاز به آشنایی با سخت افزار سیستم و دانش کامپیوتر دارد؛در صورتی که کار با زبان سطح بالا نیاز به دانش خاصی از کامپیوتر ندارد. 

نظرات :

جهت ثبت نظر باید ابتدا وارد سایت شوید